Eindelijk even tijd om iets op het dagboek te zetten. Sorry mensen we hebben een drukke week achter de rug en jammer genoeg hebben we niet veel tijd en puf gehad om aan het dagboek te werken. We hebben ons nu wel voorgenomen om elke dag, ook al is het maar heel kort, iets op de site te zetten. Dus excuses lieve mensen, dat we er niet aan toe gekomen zijn om jullie op de hoogte te houden van onze belevenissen.
Zaterdag was natuurlijk super spannend, eindellijk zouden we elkaar terug zien, na een half jaar. Annemieke, Maria, Max en Jolande gingen al op tijd naar Schiphol om de dames op te halen, ze zouden namelijk om 10 uur landen. Jammer dat Cynthia nog niet in Soest gearriveerd was, anders hadden zij en ik ook kunnen gaan, maar dan wel met de auto, om zoveel mogelijk bagage van de dames mee terug te kunnen nemen.
Maar wat een schrik om te horen dat de dames in Frankurt, waar ze over moesten stappen, hun aansluiting hadden gemist. En bovendien was het niet duidelijk wanneer ze nu aan zouden komen, dit kon om 5 uur zijn, maar ook pas `s avonds. Nou de middagvlucht werd het niet, dus pas om 6 uur konden ze vliegen. Vreselijk voor ze aangezien ze dus al om 4 uur `s morgens op het vliegveld in Bukarest mnoesten zijn.
Cynthia en ik kregen zo toch de tijd om naar Schiphol te gaan en ook Max was terug gekomen en ging nu ook met de auto naar Schiphol.Eindelijk was het dan zover, daar kwamen de dames door de deuren en het was geweldig om elkaar eindelijk terug te zien, en te horen, aan te kunnen raken. Iedereen was uitgelaten.
Om 22:30 uur, konden we eindelijk aan tafel voor een warme maaltijd. en om bij te praten, dus een superlange dag voor iedereen.
Zondag besloten we om het lekker kalm aan te doen, uitslapen voor diegenen die daar behoefte aan hadden en voor de anderen (voornamelijk de Nederlandse dames) tijd om de picknick van `s middags voor te bereiden en het ontbijt klaar te zetten. Larissa en Max zouden namelijk om 2 uur bij ons zijn om dan naar de Soesterduinen te gaan. Het park waar wij verblijven, Het Eekhoornnest, ligt daar tegenaan.Een schitterend natuurgebied. Zeker de moeite van het bezoeken waard.
Maandagmorgen hadden we een toeristische wandeling door Soest en `s middags onze eerste bijeenkomst op het kantoor van Commundo, waar de activiteiten voor de komende 3 weken besproken zouden worden. dan snel naar huis om om te kleden, aangezien we bij Resto van Harte gingen eten. En kennis te maken met de mensen waar we de komende tijd mee samen werken, aangezien er een Roemeense maand is ingepland. Wij gaan er dus werken, koken, in de bediening, dansen, zingen en proberen om wat van onze spulletjes te verkopen voor Chance for Life.
Eenmaal weer thuis moet het programma voor de volgende dag besproken worden en geregeld wie wat doet.
Dinsdagmorgen hebben we een rondleiding in Amersfoort, onder leiding van Max, onze coach. We hadden hem al voorbereid, om het niet te lang te maken, aangezien er om de 5 minuten wel iemand stilstond om foto`s te maken, dus een lange route zat er niet in. Maar wat een leuk centrum heeft Amersfoort, met al die leuke oude straatjes. Ik persoonlijk hoop nog een gaatje in het rooster te vinden om er nog wat langer rond te lopen. We gingen in een park ons broodje eten en even uitrusten van de wandeling, voordat we verder moesten naar ons volgende onderdeel. Werken en helpen op kinderboerderij De Vosheuvel. We werden daar ontvangen met koffie en thee, maar zelfs na die korte periode bleek al dat Cecilia, 1 van de Roemeense dames, enorm allergisch te zijn en moest dus direct weg. Ik heb haar toe mee terug naar huis genomen, pas `s avonds begon ze zich weer iets beter te voelen gelukkig. De rest van de dames was druk aan het poetsen gezet, jammer genoeg niet met de dieren, maar enkel de winkel, keuken toilet etc. Dus dat was jammergenoeg niet helemaal waar ze op gehoopt hadden.
Een paar dames zouden koken terwijl de rest zich alvast bezig kon houden met voorbereidingen voor de volgende dag, want dan zouden we weer naar Resto gaan.
Natuurlijk `s avonds weer een bespreking en deze keer ook een evaluatie met Max. Dus werd weer een latertje.
Woensdag moesten we flink voorbereiden voor ons werk bij Resto van Harte, dit zou namelijk ook de eerste keer zijn dat we er daadwerkelijk aan het werk zouden gaan. We waren verdeeld in 3 groepen, een kookgroep, een culturele groep en een groep die zich bezig zou houden met de verkoop van spullen. De kookgroep vertrok het eerst, terwijl de andere 2 groepen zich bezig konden houden met de voorbereiding van hun onderdeel in het programma. Eenmaal allemaal bij Resto van Harte moesten we voor het eerst aan het werk, tafels klaar zetten, en indekken, de verkooptafel klaarmaken. Want om half 6 zouden onze gfasten komen, de mensen voor wie we gekookt hadden. Het werd een geweldig leuke avond, met zang en dans en informatie over Roemenië en Chance for Life. (ik zal proberen of ik de foto`s er zo ook al op kan zetten)`s Avonds natuurlijk weer onze gezamelijke evaluatie en het bespreken van het programma van de volgende dag.
Donderdag. Alsof ons priogramma nog niet druk genoeg was hebben we er toch nog maar iets aan toegevoegd, namelijk op de braderie

staan in Amersfoort om te proberen om spullen te verkopen voor Chance for Life, maar ook om mensen attent te maken op onze Roemeense dag op 20 mei in de Drietand. Gelukkig was het een heerliijke zonnige dag, hoewel er nog wel veel wind stond. We hadden besloten om de dag in drieën te splitsen, aangezien van 9 tot 9 wel een beetje veel is voor 1 groep. Ik ging als eerste met 3 Roemeense dames, Ramona, Ilinca en Stela. We zouden dan de volgende groep op de hoogte brengen van onze verkoop en of er eventueel nog meer spullen meegenomen moesten worden van het huisje. Maar helaas! De verkoop verliep dramatisch, er waren maar een paar dingetjes verkocht, wat jammer. Cynthia zou de volgende shift op zich nemen met 1 of 2 Roemeense dames. Maar aangezien we niet verkochten en Cynthia onverwacht nog veel moest regelen voor ons programma van vrijdag en zaterdag heb ik aangeboden om op de markt te blijven en hebben we Max ingeschakeld om Cecilia te brengen en dan de andere 3 dames terug te brengen naar het Eekhoornnest.
Ondertussen waren de dames die achter gebleven waren druk bezig met creatieve activiteiten en kwam er `s middags iemand van de Stichting de Regenboogboom om instructies te geven over hoe we dekentjes kunnen naaien voor ernstig zieke kinderen.
De avond was weer voor een korte evaluatie en bespreking van het programma voor de volgende dag.
En dan zijn we alweer bij de vrijdag aangekomen. hierover ga ik jullie niets vertellen. Dit laat ik aan Cynthia over aangezien dat haar project betreft en zij daar zelf graag over wil schrijven.
Zo nu zijn jullie een beetje op de hoogte van hoe onze eerste week er uit heeft gezien, de uitgebreide versie tsja die kunnen we hier niet plaatsen, want dan zouden we zo lang nodig hebben om dit allemaal op te schrijven en daarvoor ontbreekt het ons aan tijd.
Tot de volgende keer.