2 juli was het dan zover en begon mijn nieuwe avontuur, OP ZOMERKAMP IN BISOCA.

Aangezien mijn vlucht te vroeg was om op tijd in Eindhoven te zijn, had ik besloten een hotel in Eindhoven te boeken, jeminee wat voor een hotel, ik voelde me er net een koningin, heerlijk bed, compleet met kroon zo leek het wel, een 2 persoonsbad, helaas niemand om het mee te delen, een heerlijke sofa, flatscreen tv etc. Wat een luxe. Natuurlijk moest ik het bad ook wel uitproberen en dus even lekker genoten.

's Morgens om 6 uur op om de bus van 7 uur te halen, nou dat was geen enkel probleem, aangezien de bushalte schuin tegenover het hotel was, dus dat was wel prettig als je zo bepakt en bezakt bent. Geen einden sjouwen gelukkig. Inchecken had ik al gedaan, dus kwestie van koffer afgeven en dan wachten tot de vlucht afgeroepen wordt. De handbagage moest wel 3 of 4 keer door de scanner, maar uiteindelijk bleek alles ok en kon ik instappen.

De vlucht was goed en eigenlijk zo om, mede dankzij een Roemeense die met haar 2 kleine kinderen naast me zaten en waarmee ik dus gespeeld en gepraat heb. In Boekarest stond me een grote verrassing te wachten, ik dacht dat ik enkel door Cecilia van het vliegveld gehaald zou worden, maar wat bleek? Stela (Bursa) en Iuliana(van CFL)waren er ook, wat heerlijk om zo begroet te worden.

Iuliana bracht ons naar Gare de Nord, waar ik de trein zou nemen naar Brasov. Cecilia en Stela hadden me mee willen nemen naar oud Boekarest, maar jammer genoeg hadden we daar niet genoeg tijd voor, aangezien ik de trein natuurlijk niet moest missen, dus zijn we maar op het stration gebleven en hebben we daar gezamenlijk gelunched en koffie gedronken. Tot het tijd was voor mij om naar de trein te gaan, Cecilia gaf me natuurlijk de nodige raad(pas op je tas, vergeet je bloemen niet, in Ploiesti stapt Ramona in)en instructies mee en zorgde ervoor dat ik in de juiste coupé terecht kwam. Toen was het jammer genoeg al weer tijd om afscheid van ze te nemen, hopelijk zou ik ze nog terug zien voor ik terug zou gaan Nederland.

In Ploiesti stapten Ramona en haar vriend Alin in de trein, ik was zooooo blij om haar weer terug te zien en weer gewoon met haar te kunnen praten ipv via de telefoon of mail. We zochten een plek waar we bij elkaar konden zitten en heerlijk bijpraten, terwijl we doorreisden naar Brasov, waar we een nachtje bij haar ouders zouden logeren.

Eindelijk op de plaats van bestemming, ondertussen was het half 9 's avonds, dus al een aardige dag erop zitten. Ramona haar ouders verwelkomden me zo warm en gastvrij. Daar moest natuurlijk op gedronken worden

dus kwam de tuica op tafel, een eigengemaakte drank, behoorlijk sterk en even wennen. Daarna nog een eigengemaakte drank, maar die leek meer op bessenjenever, alleen lichter van kleur. De stemming zat er goed in. Er werd nog voor ons gekookt en tegen een uur of 10 zaten we dan aan de warme maaltijd, dat ging er goed in na zo'n lange dag reizen.

Zondag 4-7-11

Enigzins uitgeslapen kwam ik 's morgens in de keuken en kreeg koffie met........ juist tuica, dat was goed voor de maag, haha. Nou zo was ik de dag nog nooit begonnen, maar voor alles is een eerste keer toch?